Χειμώνας

2010-01-24T01:43:00.001+02:00

Στή σκιά του χειμώνα .

Κατάκοπος απο την απραξία του τίποτα.

Τίποτα.

Κενό.

Παρακολουθώντας τη ζωή, να περνάει δίπλα σου.

Την βλέπεις και δεν την αγγίζεις κάν.

Ζεις?

Ίσως.

Αναπνέεις πάντως.

Ανάμεσα σε άγνωστους άγνωστος.

Ανάμεσα σε γνωστούς άγνωστος.

Σε φίλους εχθρός

Σε εχθρούς φίλος.

Αδιάφορος σε αυτούς που σε ενδιαφέρουν

Ενδιαφέρεις αδιάφορους.

Μην δειλιάζεις.

Αλλά είσαι δειλός.

2007-04-26T10:13:00.000+03:00

ΜΗΤΕΡΑ

Με πλησίασε και φαινόταν τεράστιος .
-Έλα αγάπη μου σε θέλω τόσο πολύ .
Άγγιξα τα χείλη μου στα δικά του καθώς με κοιτούσε χαμογελώντας. Με τράβηξε πάνω του και με φίλησε με πάθος στο στόμα.. Ξάπλωσα ανυπόμονα στο χαλί τραβώντας τον πάνω μου . Μπήκε μέσα μου τόσο ηδονικά που δεν χρειάστηκε παρά ελάχιστος χρόνος για να με κάνει να τελειώσω υπέροχα κτυπώντας το κορμί μου πάνω του.
-Μ' αρέσεις μωρό μου είσαι υπέροχα όμορφη σ' αρέσει και σένα ;
Όχι μόνο μου άρεσε, είχα τελείως αφεθεί στην ηδονή που μου πρόσφερε και οργασμός μου γινόταν όλο και πιο δυνατός και οι φωνές μου δυνάμωναν κάθε φορά που έφτανα στο κορύφωμα νομίζοντας ότι δεν θα σταματήσω να τελειώνω ποτέ όσο βρισκόταν μέσα μου .
-Σ' αγαπάω μωρό μου φώναξε ξαφνικά και το τελείωμα του ενώθηκε με το δικό μου προσφέροντας μου την απόλυτη ευχαρίστηση που θα μπορούσα να νοιώσω.

Ξύπνησα με μια ευχάριστη αίσθηση να με πλημμυρίζει και τον είδα να κάθεται στο γραφείο με το βλέμμα καρφωμένο στον απέναντι τοίχο . Ένα καλώδιο κρεμόταν από την δεξιά μασχάλη του και τον συνέδεε με το μηχάνημα φόρτισης δίπλα του. Ήταν ολόγυμνος και το τέλειο κορμί του έδειχνε ακόμη πιο όμορφο στο τεχνητό φως του φεγγαριού που έβγαινε από το φεγγίτη στο ταβάνι. .Πήρα το χειριστήριο του από το κόκκινο κομοδίνο και απογοητευμένη το πέταξα στο κρεβάτι δίπλα μου. Ήθελε ακόμα μία ώρα για να φορτίσει πλήρως και την προηγούμενη φορά που διέκοψα την διαδικασία πλήρωσα τετρακόσιες μονάδες για να τον διορθώσουν.
Σηκώθηκα τσαντισμένη και μπήκα στο μπάνιο ορμώντας κατευθείαν στο ντους που μόλις αισθάνθηκε την παρουσία μου ρύθμισε την θερμοκρασία και το απολυμαντικό στα μέτρα μου και ένα σύννεφο νερού άγγιξε το κορμί μου. Έκλεισα τα μάτια και απολάμβανα το νερό που έσβηνε τον πόθο που με έκαιγε.
-Ξεπεράσατε το όριο κατανάλωσης .
Η φωνή που ακούστηκε με επανέφερε από την έκσταση που βρισκόμουν και ο εκνευρισμός μου μεγάλωσε περισσότερο καθώς το νερό σταμάτησε και ο ζεστός αέρας του στεγνωτηρίου χτύπησε το κορμί μου απαλείφοντας κάθε υγρασία από πάνω μου. Ντύθηκα βιαστικά και βγήκα στο πίσω αίθριο περνώντας δίπλα του καθώς συνέχιζε να κοιτάει τον απέναντι τοίχο . Στήριξα την πλάτη μου στο χοντρό τζάμι που με προστάτευε από την εχθρική ατμόσφαιρα του Πλανήτη Τέσσερα / είκοσι οκτώ και καπνίζοντας ένα ηρεμιστικό χάπι σε μορφή και γεύση τσιγάρου έμεινα σχεδόν ακίνητη κοιτώντας τον καθώς γέμιζε τις μπαταρίες του από ενεργό λίθιο.
Η διαδικασία φόρτισης απομόνωνε το κεντρικό τσιπ από τα περιφερειακά και αυτό ήταν το βασικό μειονέκτημα της σειράς Μ-οκτώ, πράγμα που διορθώθηκε στα αμέσως επόμενα αλλά αυτά κόστιζαν τα διπλά λεφτά από ετούτα ενώ και τα φυσικά προσόντα τους είχαν περιοριστεί σε σχέση με τα Μ-οκτώ αφού ο νέος νόμος του συμβουλίου έμβιων θηλυκών όριζε ότι το μέγεθος του σεξουαλικού τους οργάνου δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10 % του μέσου όρου των οργάνων που είχαν βρεθεί σε απολιθωμένα αρσενικά έμβια της προπολεμικής περιόδου αφαιρώντας ταυτόχρονα και την δυνατότητα ρύθμισής του στο επιθυμητό από τα θηλυκά έμβια ,κάθε φορά μέγεθος.
Κανονικά έπρεπε να πάω τον Τομ -έτσι τον είχα βαφτίσει - στο κέντρο αποκατάστασης για να τον προσαρμόσουν με το νέο νόμο αλλά το καθυστερούσα χάρη στην γραφειοκρατία που χρειαζόταν για να μπορέσει η κεντρική διαχείριση πολιτικών ζητημάτων να πάρει τα αρχεία από την εταιρεία διανομής των Μ-οκτώ και να με ανακαλύψουν.
Ο ήχος ολοκλήρωσης της φόρτισης διέκοψε την τεχνητή αναπόληση που προκαλούσε το ηρεμιστικό τσιγάρο και κακόκεφη μπήκα στον εσωτερικό χώρο του διαμερίσματος και ανοίγοντας τη θύρα πρόσβασης στο μεταφορέα ετοιμάστηκα να φύγω για το γραφείο μου στο κέντρο .
-Δεν νομίζεις ότι πρέπει να ντυθείς πρώτα μωρό μου;
Κοίταξα το ολόγυμνο σώμα μου και γύρισα προς το μέρος του άγρια .Με κοιτούσε με το γλυκανάλατο ύφος του ερωτευμένου - ευτυχισμένου όπως τον είχα προγραμματίσει το βράδυ . Δεν ήταν βέβαια δυνατόν να περιμένει κανείς από ένα μοντέλο της σειράς του να αλλάζει μόνο του τα συναισθήματά του, ανάλογα με τα δικά μου ,αλλά ο εκνευρισμός μου με έκανε να ορμήσω πάνω του και ανοίγοντας το πορτάκι στο στήθος του έβαλα το ρυθμιστή συμπεριφοράς στο τέσσερα και αμέσως στήθηκε όρθιος έτοιμος για καυγά. Τον έβρισα με ότι πιο χυδαίο περνούσε από το μυαλό μου και ανταπέδωσε οργισμένος τόσο φυσικά που έβαλα τα κλάματα και με πήρε στην αγκαλιά του στοργικά μουρμουρίζοντας ερωτόλογα στο αυτί μου.
Ξαλαφρωμένη και ντυμένη πια χώθηκα στο μεταφορέα και σε λίγα λεπτά βρισκόμουν στο γραφείο μου στον τομέα τέσσερα του εργοστασίου παραγωγής αναπνεύσιμου αέρα μόλις έξι χιλιάδες χιλιόμετρα από το σπίτι μου. Η βάρδια μου θα άρχιζε σε λίγο και για τρία εικοσιτετράωρα όσα ακριβώς θα με κρατούσε η ένεση εργασίας που μου έκαναν κατά την είσοδό μου στο εργοστάσιο και σε κατάσταση σύνδεσης θα βρισκόμουν καθισμένη σε αυτή την καρέκλα προσφέροντας πολύτιμο φρέσκο αέρα στο δίκτυο διανομής του πλανήτη. Λίγο πριν συνδεθώ με το κομπιούτερ θυμήθηκα ότι δεν είχα κλείσει τον Τομ .Διάβολε πάλι άδειο θα τον έβρισκα στον γυρισμό.
-Η βάρδια σας τελείωσε ευχαριστούμε για τον χρόνο σας και σας υπενθυμίζουμε ότι το αποθεματικό μονάδων σας αυξήθηκε κατά τρεις χιλιάδες μονάδες.
Το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει όπως κάθε φορά μετά από εβδομήντα δύο ώρες βάρδια και η ένεση αποκατάστασης είχε ελάχιστη επίδραση στον εγκέφαλο μου που για τρία μερόνυχτα δούλευε ακατάπαυστα .Η προσπάθεια παραγωγής αναπνεύσιμου αέρα ήταν από τις πιο επίπονες εργασίες που μόνο ενόργανοι εγκέφαλοι μπορούσαν να φέρουν εις πέρας και μάλιστα μόνο το δέκα τοις εκατό από το σύνολο των κατοίκων του πλανήτη είχε αυτή την ικανότητα. Στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του εργοστασίου είμαστε γύρω στις τριακόσιες χιλιάδες που μπορούσαμε να αντεπεξέλθουμε στο δύσκολο αυτό έργο αλλά με τον καιρό είχαμε μείνει κάτω από εκατό χιλιάδες οπότε το κεντρικό συμβούλιο μας είχε κατατάξει στην κατηγορία είδους προς εξαφάνιση και έτσι πέσαμε στο επίπεδο των Αναγκαστικών σε Αναπαραγωγή Εργατριών πράγμα που σήμαινε ότι εκτός από το ότι χάσαμε όλα τα προνόμια που είχαμε σαν πολίτες Άλφα έπρεπε να μένουμε σε ειδικά φτιαγμένα για μας οικήματα χωρίς να έχουμε δικαίωμα ηλεκτρονικής ψήφου , κυκλοφορίας και ελεύθερης κίνησης.
Μετά από τις εβδομήντα δύο ώρες εργασίες γυρνούσαμε με την θύρα στο <<σπίτι>> μας και αφού με την κατάλληλη ένεση πέφταμε σε λήθαργο για έξι μέρες για συντήρηση και ανάκτηση των εγκεφαλικών δυνάμεων μας είχαμε άλλες τρεις αφιερωμένες αποκλειστικά στην αναπαραγωγή. Κατόπιν ακολουθούσαν άλλες εβδομήντα δύο ώρες εργασίας και πάλι από την αρχή.
Αυτή την εποχή είμαστε γύρω στις τρεις χιλιάδες μόνο που είχαμε την δυνατότητα να αναπαραχθούμε και το συμβούλιο εδώ και χρόνια πάσχιζε να περάσει νόμο που να μας απάλλασσε από την εργασία αλλά υπήρχαν σοβαρές αντιδράσεις; από την κεντρική διοίκηση του εργοστασίου γιατί θα έπεφτε η παραγωγή του αέρα κατά τρία τοις εκατό πράγμα που θα μας έφερνε σχεδόν στο όριο επιβίωσης.
Όλα αυτά βέβαια δεν έπρεπε να τα ξέρω μετά από την επέμβαση που μας έκαναν όταν ψηφίστηκε ο νόμος για την κατάταξή μας στις Α. Α. Ε. αφού όλο το τμήμα του εγκεφάλου που δεν ήταν χρήσιμο στον εργασία είχε αφαιρεθεί και το μόνο πράγμα που είχε μείνει στο κρανίο μας εν λειτουργία ήταν το τμήμα εκείνο που έλεγχε την διάθεση προς αναπαραγωγή και μια φυσιολογική Α .Α. Ε έπρεπε να γνωρίζει μόνο να συνδέεται με τον κεντρικό υπολογιστή του εργοστασίου και να έχει συνεχώς την ακατανίκητη ανάγκη να κάνει έρωτα με ένα από τα Μ- 1 έως 12 που μας παρείχε το συμβούλιο.
Στην περίπτωσή μου κάτι δεν πήγαινε καλά και έτσι βρισκόμουν σε αυτή την άσχημη κατάσταση να ξέρω πράγματα που δεν σήμαιναν απολύτως τίποτα αφού τα ήξερα μεν αλλά δεν είχα την δυνατότητα να τα επεξεργαστώ χωρίς το τμήμα εκείνο του εγκέφαλου που θα μπορούσε να αξιολογήσει και να επεξεργαστεί τις γνώσεις αυτές. Το δε χειρότερο ήταν ότι μέρα με την μέρα οι γνώσεις μου μεγάλωναν όλο και πιο πολύ και σχεδόν κάθε φορά που αποσυνδεόμουν από τον κεντρικό υπολογιστή γνώριζα περισσότερα από πριν.

ΓΕΝΝΗΣΗ

Άνοιξα τα μάτια μου και αντίκρισα το ταβάνι του δωματίου μου να λαμπιρίζει στο φως του φεγγίτη . Ο Τομ ξαπλωμένος δίπλα μου είχε κλειστά τα μάτια και έμοιαζε ομορφότερος παρά ποτέ. Βρισκόταν σε κατάσταση αναμονής για να καταναλώνει λιγότερη ενέργεια, αλλά σε λίγα εκατοστά του δευτερολέπτου ,όσο διαρκούσε η εκκίνηση των κύριων κυκλωμάτων του , γύρισε προς το μέρος του και με κοίταξε γλυκά . Ανέβηκα πάνω του και τον φίλησα παθιασμένα στο στόμα. Μπήκε μέσα μου σχεδόν αμέσως αφού φρόντισε να με φέρει σε κατάσταση να τον δεχτώ. Έγειρα το κεφάλι μου προς τα πίσω και κλείνοντας τα μάτια ετοιμαζόμουν να δεχτώ το κύμα ηδονής που πάντα ένοιωθα μετά από εννέα μέρες μακριά του όταν ξαφνικά μου φάνηκε τόσο κρύος που έσκυψα προς το μέρος του απότομα.
Για δευτερόλεπτα το πανέμορφο κεφάλι του μεταμορφώθηκε σε ένα μαύρο μεταλλικό κρανίο χωρίς καθόλου δέρμα και στη θέση των ματιών του δύο κόκκινοι αισθητήρες λαμπύριζαν στο ημίφως.. Ένας δακτυλιωτός σωλήνας ένωνε το κεφάλι με το υπόλοιπο σώμα του που μέσα του φαινόταν οι μηχανισμοί κίνησης και οι καλωδιώσεις προς κάθε σημείο του σκελετού του. Καθώς κουνιόταν ο θόρυβος από τα χιλιάδες ηλεκτρικά μοτέρ που φαινόταν καθαρά μέσα του ακουγόταν εφιαλτικός στα αυτιά μου, και ούρλιαξα με όλη μου την δύναμη ξεφεύγοντας απότομα από τα χέρια του που με κουνούσαν πάνω του.
- Τι συμβαίνει αγάπη μου ; Τι έπαθες ;
Η φωνή του ακούστηκε σαν τη φωνή της ντουζιέρας . Γύρισα προς το μέρος του και τον κοίταξα γεμάτη απορία αλλά ήταν και πάλι ο Τομ που ήξερα . Έκλεισα τα μάτια μου και έχωσα το κεφάλι μου ανάμεσα στα πόδια μου κουλουριασμένη ολόγυμνη στο πάτωμα νοιώθοντας τους τοίχους να με πλησιάζουν και να με πνίγουν.
Ξαπλωμένη στο κρεβάτι του εργαστηρίου υποστήριξης αναπαραγωγής αισθανόμουν και τις δώδεκα βελόνες που τρυπούσαν την κοιλιά μου. Γύρω μου οι εργάτριες νοσοκόμες με κοιτούσαν με βλέμμα που έδειχνε την απορία τους ενώ οι δύο γιατροί κοιτούσαν το ολόγραμμα δύο εμβρύων μπροστά τους γεμάτοι έκπληξη .
-Είναι αρσενικά είπε η μία με φωνή που έτρεμε.- Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι αρσενικά.
Είχαν το βλέμμα τους καρφωμένο στο ολόγραμμα που έμοιαζε να χορεύει μερικά εκατοστά πάνω από την κοιλιά μου χωρίς να κάνουν τίποτα άλλο παρά να επαναλαμβάνουν κάθε τόσο το αποτέλεσμα των εξετάσεων τους.
-Αγόρια - Αγόρια τα λένε .Είχα σηκώσει με δυσκολία το κεφάλι μου και μίλησα με φωνή που ούτε σε μένα δεν φάνηκε γνώριμη .

ΤΟΜΕΑΣ ΔΕΚΑ

Είχα κατορθώσει με δυσκολία να αντιγράψω το βίντεο της γέννησης μου από τον κεντρικό υπολογιστή , μια από τις ημέρες που μας είχαν οδηγήσει εκεί για να μας συνδέσουν . Σε όλη την διάρκεια που παραμέναμε ξαπλωμένοι στο διάφανο τραπέζι έχοντας εκατοντάδες καλώδια σε όλο μας το σώμα προσπαθούσα να αποκωδικοποιήσω την γλώσσα τους αλλά οι περιοριστές στον κεντρικό επεξεργαστή που μόλις πριν μερικές εβδομάδες είχαν φυτέψει στο κρανίο μου είχαν τέτοιους κωδικούς ασφαλείας που υπολόγιζα ότι θα περνούσαν αρκετές μέρες ακόμα για να τους σπάσω.
Περνούσαμε γύρω στις δέκα ώρες ημερησίως συνδεδεμένοι στον κεντρικό υπολογιστή και παρά την φοβερή ισχύ του μου φαινόταν πια παιχνιδάκι το να αποκρούω με επιτυχία τις συνεχείς προσπάθειες του να μας αναλύσει προσφέροντας του που και πού ελάχιστα στοιχεία για να μην μας καταλάβουν .
Ήμουν σίγουρος ότι διαφέραμε από τα όντα που μας τριγύριζαν αφού κανένα τους δεν μιλούσε την ίδια γλώσσα με μας και μόνο μέσω υπολογιστή μπορούσαμε να καταλάβουμε τι μας έλεγαν ενώ και τα σώματά μας διέφεραν αφού εμείς δεν διαθέταμε εκείνα τα δύο εξογκώματα στο στήθος και σε εκείνα έλειπε εντελώς αυτό που είχαμε εμείς ανάμεσα στα πόδια μας.
Το βίντεο όμως έδειχνε πως μας έβγαλαν μέσα από ένα ων σαν και αυτά ,εκτός και αν όταν μας βρήκαν ήμαστε σε τέτοια κατάσταση που χρειάστηκε να μας τοποθετήσουν μέσα σε κάποιον δικό τους για να βοηθήσουν την ολοκλήρωσή μας. Μοιάζαμε σαν διό σταγόνες νερό έχοντας ακριβώς το ίδιο ύψος και βάρος τον ίδιο τόνο φωνής και για να μας ξεχωρίζουν είχαν χαράξει στο πρόσωπό μας λίγο πιο πάνω από τα μάτια τα διακριτικά μας : Αγόρι ένα και αγόρι δύο. Από ότι είχα μπορέσει να καταλάβω διαθέταμε κοινό εγκέφαλο αφού κάθε σκέψη μου την έκανε και εκείνος και το αντίστροφο και σε όλο αυτό το διάστημα που μας είχαν συνδεδεμένους με τον κεντρικό υπολογιστή , Κάπα Πι , τον αποκαλούσαν φορτώνοντας τον εγκέφαλό μας με απίστευτες ποσότητες πληροφοριών και γνώσεων μεγαλώναμε μη μπορώντας να αντέξουμε ούτε δευτερόλεπτο ο ένας μακριά από τον άλλο. Στην αρχή δοκίμασαν να μας χωρίσουν όταν είμαστε σχεδόν δέκα ημερών αλλά ήταν τόσο έντονη η αντίδρασή μας που αποφάσισαν να βρισκόμαστε σε άμεση επαφή μεταξύ μας . Μέναμε σε ένα ανεξάρτητο διαμέρισμα του τομέα δέκα και μετά από ενδελεχή έρευνα που είχαμε κάνει είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ήταν αδύνατο να δραπετεύσουμε από εκεί οπότε περιμέναμε την στιγμή που οι γνώσεις μας θα μας το επέτρεπαν .
- Η κεντρική μονάδα μνήμης πλησιάζει στο όριο πλήρωσης. Η μεταλλική φωνή αντήχησε στο κρανίο μου και με μια σκέψη μου κατέβασα την ένταση μηνυμάτων στο μίνιμουμ . –Σβήσε τον τομέα προσωρινής αποθήκευσης ,διέταξα εκνευρισμένος και κοίταξα τον Δύο απελπισμένος. Ακούμπησε το χέρι μου σφίγγοντάς τον καρπό μου στην παλάμη του. Ηρέμησε , ¨Ένα ,μου είπε γλυκά, κρατάς πολλά πράγματα στην μνήμη σου που δεν σου χρειάζονται, προσπάθησε να χαλαρώσεις.

Stories

Σειρά

Χειμώνας